poniedziałek, 22 września 2014

Ełk - spacerownik (6) Sala sportowa

Ten nietypowy budynek bardzo wyróżnia się z szeregu kamienic. Zastanawiałam się co w nim się mieści? Codziennie rano siedziały pod nim panie sprzedające warzywa, wełniane skarpety, kwiaty itp. 
Budynek przy ul. Armii Krajowej 16 jest wpisany do rejestru zabytków. Mieściła się w nim zabytkowa sala sportowa, obecnie użytkowana przez klub bokserski Mazur Ełk. 
Tablica znajdująca się na budynku informuje, że w latach 1940-45, byli tu przetrzymywani francuscy jeńcy wojenni. Po II wojnie światowej hala została odbudowana oraz powstała dobudówka, w której kiedyś mieścił się kantor. 





czwartek, 11 września 2014

Ełk - spacerownik (5) Ełcka Kolej Wąskotorowa

Ełcką Kolej Wąskotorową poznałam podczas Nocy Muzeów w maju 2014 r. Miałam okazję zwiedzić wówczas niewielkie Muzeum Kolejnictwa, zobaczyć halę lokomotywowni oraz tabor. Zdziwiła mnie niewielka ilość osób, która wzięła udział w bezpłatnym zwiedzaniu. Jeszcze bardziej zdziwiły mnie słowa pana prowadzącego spotkanie, który z nieukrywanym zaskoczeniem dziękował za liczne przybycie... A jeszcze później, kiedy powiedział, ze Ełk jest miastem, które nie ma własnej historii (tzn. polskiej historii) i ma tylko kilka zabytków. Jednym z nich jest właśnie EKW.

Ełcka Kolej Wąskotorowa (EKW, niem. Lycker Kleinbahn) - jest jedną z nielicznych kolei tego typu na terenie Polski, funkcjonująca do dnia dzisiejszego. Jej głównym zadaniem był przewóz mieszkańców okolicznych wsi do Ełku, czasem transportowano również towary. Jej działalności nie przerwała II wojna światowa. Wybudowana w latach 1910-1917 ełcka kolej została uznana za zabytek w 1992 r. Od kilku lat prowadzi jedynie kursy turystyczne (składy zabytkowe oraz współczesne).
W Ełku znajduje się osobna stacja kolei wąskotorowej - Ełk Wąskotorowy, położona w pobliżu głównej stacji kolejowej. W budynku funkcjonuje niewielkie muzeum poświęcone historii ełckiego węzła kolejowego.
    

piątek, 29 sierpnia 2014

Ełk - spacerownik (4) ul. Mickiewcza 9

Kamienicę przy ul. Mickiewicza 9 mijam bardzo często, idąc do pracy. Nazwałam ją "domem, w którym straszy". Zwłaszcza w deszczową pogodę, kiedy jest szaro-buro, wygląda naprawdę przygnębiająco, ale i tajemniczo zarazem. Wiele razy zastanawiałam się, co jest za zawsze otwartymi, niezależnie od pory roku i aury drzwiami, ale nie odważyłam się tam wejść. Widać, że kiedyś były to piękne, zdobione drzwi, a teraz... Ale wystarczy przejść a druga stronę ulicy i spojrzeć na tą kamienicę z innej perspektywy - jest piękna!
 





czwartek, 28 sierpnia 2014

poniedziałek, 11 sierpnia 2014

Ełk - spacerownik (3) ul. Armii Krajowej

Ulica Armii Krajowej - bardzo często nią przechodzę i pewnie niejeden jeszcze szczegół przyciągnie mój wzrok.
Kamienica przy ul. Armii Krajowej 20 mieści na parterze aptekę. To dawna apteka "Masovia" (Masovia - Apothke), która została otwarta przez aptekarza Behrendta w 1894 r. Jest to jedna z najpiękniejszych kamienic w mieście. 

Kamienica przy ul. Armii Krajowej 24, w której obecnie mieści się Bank Gospodarki Żywnościowej, to dawna filia Banku Rzeszy (Reichsbank).





niedziela, 29 czerwca 2014

Ełk - spacerownik (2) - Apteka

Przechodzę dość często przez Park Solidarności w Ełku. Po jednej stronie parku znajdują się gmachy szkoły, sądu, natomiast po drugiej - bardzo charakterystyczny kościółek (o którym wkrótce napiszę) i rząd kamienic. 
W jednej z nich, przy ul. 3 Maja 10, znajduje się Apteka św. Brunona prowadzona przez Caritas Diecezji Ełckiej. Do apteki prowadzą piękne, drewniane, bogato zdobione drzwi. Stara posadzka przyciąga mój wzrok... a wychodząc z apteki podziwiam sklepienie i figurę Matki Bożej umieszczoną nad drzwiami - wyjście ewakuacyjne.






sobota, 17 maja 2014

Kościół w Jeleniewie cz. 2

Skoro powiedziło się "A", pora powiedzieć "B", czyli zdjęć z wnętrza kościoła w Jeleniewie ciąg dalszy.
Znajdują się tu m.in. barokowo-rokokowy, dwukondygnacyjny ołtarz główny oraz konfesjonał z rzeźbionym przedstawieniem św. Piotra. Wnętrze zdobią także XIX-wieczne obrazy autorstwa suwalskiego malarza Kazimierza Górnickiego. Większość elementów wyposażenia przeniesiono tutaj ze rozebranego kościoła w Magdalenowie nad Wigrami.